بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘WSIS’

برگزاری سمینار « چهلمین سال اینترنت »

۹ دی ۱۳۸۸ بدون دیدگاه

قابل توجه علاقمندان به مباحث مرتبط با فناوری های ارتباطات و اطلاعات

سمینار « چهلمین سال اینترنت »بیست و هفتمین برنامه از سلسله نشست ها و سمینار های علمی انجمن مطالعات جامعه اطلاعاتی با عنوان « چهلمین سال اینترنت » با همکاری دانشگاه صنعتی شریف، در محل این دانشگاه برگزار می گردد. همچنین همزمان با برگزاری این سمینار از آقای دکتر سیاوش شهشهانی، پایه گذار دامنه ir در ایران، تجلیل و قدردانی به عمل خواهد آمد.

زمان: شنبه ۱۹ دی ماه ۱۳۸۸؛ ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۹
محل برگزاری سمینار: دانشگاه صنعتی شریف، ضلع شمال غربی دانشگاه، جنب کتابخانه مرکزی؛ سالن جابرابن حیان

ساختار نوین حاکمیتی اینترنت

۱۹ مهر ۱۳۸۸ بدون دیدگاه

تحلیلی بر تفاهم نامه جدید همکاری میان آیکن و دولت آمریکا

ICANN logo

حاکمیت اینترنت بحث پر فراز و نشیب سالهای اخیر محافل بین المللی مرتبط بوده است بطوریکه پس از برگزاری فازهای اول و دوم نشست جهانی جامعه اطلاعاتی (WSIS) و به دنبال آن مجامع بحث و گفتمان راهبری اینترنت (IGF)، با وجود همسو نبودن کامل سیاستهای دولتهای مختلف در زمینه اینترنت، به وضوح شاهد اتفاق نظر آنها در تشکیل جبهه « مخالفان آمریکایی ماندن اینترنت » بودیم.

اما به نظر می رسد انتشار تفاهم نامه جدید دپارتمان بازرگانی آمریکا (United States Department of Commerce) با آیکن (ICANN) پس از انقضای آخرین تفاهم نامه همکاری فیمابین موسوم به JPA یا Joint Project Agreement که در طول ۱۱ سال موجودیت ICANN همواره به عنوان قرارداد واگذاری مدیریت اینترنت به این شرکت غیر انتفاعی آمریکایی محسوب می گردید فصل جدیدی از مالکیت اینترنت را گشوده است.

ادامه ی نوشته

۴۰ سالگی اینترنت؛ سهم ایران از راهبری اینترنت چیست؟

۸ شهریور ۱۳۸۸ ۲ دیدگاه

نقدی بر شیوه سهم خواهی دولت ایران در حاکمیت اینترنت

اینترنتِ امروز رسانه ایست ۴۰ ساله با بیش از ۱۶۶۹ میلیون نفر مخاطب، که سهمی معادل ۲۴٫۷٪ از جمعیت کل جهان را در بر می گیرد. اینترنتِ امروز چشم انداز «دهکده جهانی» ترسیم شده توسط مارشال مک لوهان (۱۹۱۱-۱۹۸۰) را تحقق بخشیده است.

growth2007

آمار رشد کاربران اینترنت

در طول مدت فقط چند سال اینترنت توانست خود را به عنوان بستری بسیار قدرتمند برای ایجاد ارتباط و تجارت میان انسانها مطرح نماید. اینترنت برخلاف سایر رسانه های ارتباطی، بُعدی بین المللی (Globalized) تر به جهان ما داده است. اینترنت اکنون تبدیل به منبع جهانی اطلاعات برای میلیونها انسان در خانه، مدرسه و محل کار شده است.

نگاهی به رشد نفوذ اینترنت در جهان (منبع) گویای این حقیقت است که جایگاه این ابزار قدرتمند هر روز در زندگی روزمره انسانها مستحکم تر می گردد و در نتیجه وابستگی به آن نیز افزایش می یابد.

ادامه ی نوشته

گزارش ابرار اقتصادی از همایش «ایران و مسائل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدر آباد»

۸ مرداد ۱۳۸۸ بدون دیدگاه

در نشست ایران و مسائل جهانى راهبرى اینترنت مطرح شد
افزایش حاکمیت ایران در عرصه اینترنت ضرورى است

حاکمیت اینترنت، موضوعى کاملا بین المللى است و مساله مهم در آن تغییر محیط حقوقى است؛ اگر محیط حقوقى اینترنت بین المللى شود، شرایط .عمومى تر و منطقى ترى براى رجیسترى ها فراهم مى شود. به گزارش ایسنا، یونس شکرخواه عضو هیات رئیسه انجمن ایرانى جامعه  اطلاعاتى با تاکید بر اینکه موضوع حاکمیت اینترنت، موضوعى کاملا بین المللى است، ادامه داد: امروز دو طبقه بندى در این باره وجود دارد؛ بخش اول معتقدند اینترنت هیچ امکان تازه اى وجود نیاورده و باید قوانین قبلى با تغییراتى جزیى به آن تسرى داده  شود. اما طبقه  دوم یعنى نیوسایبرى ها، اینترنت را کاملا متفاوت از تلگراف، رادیو و غیره مى دانند و معتقدند حاکمیت آن باید متفاوت بوده و در نتیجه نمى تواند در اختیار یک کشور، مثلا آمریکا باشد. دکتر کاظم معتمدنژاد نیز با اشاره به اینکه هیچ کار منظم و پیش بینى شده اى درباره  جامعه اطلاعاتى درایران انجام نشده است و باید برنامه اى جامع براى آینده درباره  جامعه  اطلاعاتى در کشور طراحى شود. اظهار کرد: براى آنکه بتوانیم در دنیاى امروز به نحو بهترى وظیفه خود و رسالت هاى انقلاب را انجام دهیم باید توپخانه ارتباطات را بشناسیم؛ بنابراین ضرورى است در چارچوب برنامه هاى جامعه اطلاعاتى این کار را دنبال کنیم.
منظور از دولت ها حاکمیت سیاسى نیست
نصرالله جهانگرد عضو هیات مدیره انجمن ایرانى مطالعات جامعه اطلاعاتى نیز با بیان اینکه توانایى کارشناسى و دیپلماسى در اجلاس جهانى کارساز است، همانگونه که ما توانستیم در اجلاس هاى جامعه اطلاعاتى که در آن ها شرکت داشتیم امتیازاتى بگیریم که البته به دلیل پیگیرى نکردن ما، اجرایى نشد ادامه داد: در توسعه اینترنت نقش همه دولت ها موثر است. ما در اداره این امر یعنى اینترنت چهار امتیاز بزرگ گرفتیم از جمله این که آیکان رژیم حقوقى ما را در مرافعات حقوقى بپذیرد، سهم ما از IP ورژن ۴ را در آدرس دهى زیاد کند و تهران به عنوان اجلاس آسیایى قبول کند که با تمام این امتیازات موافقت شد و حتى مصوبه برگزارى اجلاس آسیایى در تهران نیز در بهار ۸۵ گرفته شد اما به دلایلى از سوى مدیران کشور رد شد و سایر امتیازات نیز به دلیل عدم پیگیرى ما اجرایى نشد. به گفته وى بحث امروز کشور بر سر توسعه دسترسى است. امروز در کشور با اختلاف سلیقه در کنترل و فیلترینگ اینترنت مواجهیم که بخش اصلى آن نیز به دلیل کج فهمى است البته این امر نباید ما را از منافع کشور در آینده دور کند. ما باید در قطعنامه هاى جهانى از منافع خود حمایت کنیم زیرا دیده بان و مرزبان هستیم و نسل آینده قطعا ما را به خاطر سستى هایمان مورد بازخواست قرار خواهد داد. رئیس کتابخانه ملى ایران با اشاره به اینکه سرعت تولید اطلاعات در جهان بسیار بالاست گفت: در کتابخانه ملى سعى کردیم با دو شعار ارایه اطلاعات موجود در سازمان خود و نیز کاهش فاصله تولید و ارایه اطلاعات به تولید اطلاعات و گسترش آن در فضاى اینترنت کمک کنیم، وى افزود: این طرح چند فایده اساسى دارد که از آن جمله تحقق پیشرفت علمى به کمک اطلاعاتى است که به راحتى در اختیار دیگران قرار مى گیرد. ضمن این که شرایطى را فراهم مى کند که اطلاعات کشور ما به راحتى در اختیار سایر کشورها نیز قرار گیرد. علاوه بر این چنین امرى باعث مى شود سهم خود را در حجم اطلاعات جهانى به اندازه قابل ملاحظه اى بالا ببریم. به عقیده رئیس کتابخانه ملى ایران اگر بتوانیم همزمان با این طرح ها این باور را نیز به وجود آوریم که اطلاعات به همه تعلق دارد و کسى حق ندارد اطلاعات غیر طبقه بندى شده را نزد خود نگه دارد، سهم مهمى در پیشرفت علمى کشور خواهیم داشت و مى توانیم سهم خود را از اطلاعات جهانى نیز افزایش دهیم.
افزایش حاکمیت ضرورى است
در ادامه ثبوتى پور کارشناس ICT گفت: آیکان سازمانى غیرانتفاعى در شهر کالیفرنیا است که تحت قانون آن نیز اداره مى شود، ضمن این که منافع مالى هیچ دولت و گروهى در آن نیست. او ادامه داد: در اجلاس اول و دوم سران جهان درباره جامعه اطلاعاتى سلسله مذاکرات پیچیده و تو در تویى درباره این که آیکان در رژیم حقوقى آمریکا باقى بماند یا به رژیم حقوقى سازمان ملل بپیوندد انجام شد که به نتیجه نرسید. البته آیکان قول هایى براى بهبود شرایط در این اجلاس داد. این کارشناس ICT درباره عضویت ایران در آیکان نیز گفت: قبل از حضور در آیکان، شناختى از این شرکت، منافعى که مى توانیم دنبال کنیم و نیز تاثیرى که مى توانیم در آن داشته باشیم، نداشتیم اما امروز مى دانیم با شرکت در چنین نشست هایى مى توانیم از پتانسیل ها و خواسته هاى خود در اینترنت دفاع کنیم. وى افزود: گرچه گفته مى شود آیکان آمریکایى نیست اما تحت سیاست آمریکا عمل مى کند. درست است در جاهایى با اعمال نفوذ، مى توان کارهایى انجام داد، اما باید آمادگى داشته باشیم اگر بحث مدیریت حل شد بتوانیم پس از آن نیز حضور فعالى داشته باشیم. به عقیده او این که مدیریت دست چه کسى باشد خیلى مهم نیست، مهم این است که سعى کنیم حاکمیت خود را در عرصه اینترنت افزایش دهیم.

گزارش همشهری آنلاین از همایش «ایران و مسائل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدر آباد»

۷ مرداد ۱۳۸۸ بدون دیدگاه

افزایش حاکمیت ایران در عرصه‌ اینترنت ضروری است

جامعه‌اطلاعاتی- همشهری‌آنلاین:
به عقیده کارشناسان حاضر در سمینار «ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت»، حضور نیافتن کشورهای در حال توسعه باعث شده است آیکان صدای آن‌ها را نشنودضمن اینکه اگر می‌خواهیم نقش مهمی در فرآیند توسعه و حاکمیت اینترنت در اجلاس‌های جهانی داشته باشیم، نیازمندیم بخش‌های دولتی، خصوصی و نهادهای مدنی حرکتی همگام داشته باشند.

به گزارش خبرنگار جامعه‌ی اطلاعاتی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، علیرضا کاشیان – کارشناس ICT – در سمینار «ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت» درباره‌ی آیکان اظهار کرد: آیکان سازمانی غیرانتفاعی در شهر کالیفرنیا است که تحت قانون آن نیز اداره می‌شود، ضمن این که منافع مالی هیچ دولت و گروهی در آن نیست.

وی افزود: این شرکت مسوولیت مدیریت سه دسته از شناسه‌های یکتا برروی رایانه را برعهده دارد. این شرکت ۱۱ مدیر که در حوزه‌ی اینترنت و رایانه نیز کارشناس هستند، داراست و از مشاوره‌ سه ارگان حامی داخلی نیز استفاده می‌کنند که البته هیچ لزومی در کاربرد و استفاده از این مشاوره‌ها ازسوی آیکان وجود ندارد.

او ادامه داد: در اجلاس اول و دوم سران جهان درباره‌ی جامعه‌ی اطلاعاتی سلسله مذاکرات پیچیده و تو در تویی درباره‌ی این که آیکان در رژیم حقوقی آمریکا باقی بماند یا به رژیم حقوقی سازمان ملل بپیوندد انجام شد که به نتیجه نرسید. البته آیکان قول‌هایی برای بهبود شرایط در این اجلاس داد.

وی اضافه کرد: در حال حاضر شرکت آیکان ۵۰ یا ۶۰ کارمند در کالیفرنیا دارد و تلاش می‌کند کارمندانی در تمام دنیا نیز برای خود داشته باشد.

این کارشناس ICT درباره‌ی عضویت ایران در آیکان نیز گفت: برای اولین بار تیم ایرانی با حمایت مهندس جهانگرد در سال ۲۰۰۴ در کوالالامپور در میتینگ این شرکت حضور یافت و بلافاصله با درخواست عضویت رسمی او نیز موافقت شد.

کاشیان تصریح کرد: اما بعد از تغییر دولت در اجلاس‌های آن شرکت نکردیم تا این که بالاخره سال گذشته با حمایت وزارت ارتباطات و فن‌آوری اطلاعات در این نشست‌ها حضور پیدا کردیم.

او ادامه داد: قبل از حضور در آیکان، شناختی از این شرکت، منافعی که می‌توانیم دنبال کنیم و نیز تاثیری که می‌توانیم در آن داشته باشیم، نداشتیم اما امروز می‌دانیم با شرکت در چنین نشست‌هایی می‌توانیم از پتانسیل‌ها و خواسته‌های خود در اینترنت دفاع کنیم.

به گفته وی به نظر می‌رسد حضور نیافتن کشورهای در حال توسعه باعث شده است آیکان صدای آن‌ها را نشنود و به همین خاطر حضور ما در این نشست‌ها بسیار خوب بود و باعث شد ضعفهایمان شناسایی شود.

در ادامه ثبوتی‌پور - کارشناس حوزه‌ی فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات – با بیان این که در دو اجلاس برزیل و حیدرآباد به عنوان نماینده‌ی هیچ ارگان دولتی حضور پیدا نکرده بودم، اظهار کرد: در این دو اجلاس در حوزه‌های موضوعی خاص، نشست‌ها و ورک شاپ‌هایی برگزار شد که چند محور اصلی داشت.

وی افزود: منابع حیاتی اینترنت و نحوه‌ی تصمیم‌گیری درباره‌ی مدیریت و راهبری اینترنت به گونه‌ای که این منابع را به خطر نیندازد، دسترسی بیشتر جوامع به اینترنت و امکانات آن، گوناگونی و تنوع در اینترنت، آزادی دسترسی به اطلاعات و همچنین آزادی بیان و نیز امنیت اطلاعات و چگونگی حفظ این امنیت از جمله محورهای اصلی مطروحه در این نشست‌ها بود.

او ادامه داد: در حیدرآباد حرکت بیشتری برروی چند زبانه شدن اینترنت و خارج شدن از انحصار زبان انگلیسی مطرح شد ضمن این که درباره‌ی امنیت حریم خصوصی افراد نیز بحث‌هایی شد.

به گفته‌ی وی کار برروی مباحث حقوقی، برای دگرگونی در ساختار راهبری اینترنت و اینکه آیکان چه آینده‌هایی خواهد داشت و همچنین ارتباطات میان فرهنگ‌ها، با توجه به آن که بحث فرهنگ در تمامی شاخه‌ها وارد شده‌ است، از مباحث مهم مطرح در این نشست‌ها بود.

ثبوتی‌پور با ابیان این که در دو نشست برزیل و حیدرآباد هیچ نماینده‌ی دولتی و یا حتی خصوصی ( به اسم NGOها) از ایران وجود نداشت، اضافه کرد: یکی از بحث‌های ما این است که مدیریت آیکان باید در دست آمریکا بماند یا به سازمان ملل واگذار شود. اما به نظر می‌رسد علاوه بر این، باید مرحله‌ی بعدی یعنی پس از واگذاری مدیریت آیکان به دست سازمان ملل نیز در نظر گرفته شود.

وی افزود: گرچه گفته می‌شود آیکان آمریکایی نیست اما تحت سیاست آمریکا عمل می‌کند. درست است در جاهایی با اعمال نفوذ، می‌توان کارهایی انجام داد، اما باید آمادگی داشته باشیم اگر بحث مدیریت حل شد بتوانیم پس از آن نیز حضور فعالی داشته باشیم؛ مثلا این که چطور می‌خواهیم سهم خود را در حاکمیت اینترنت افزایش دهیم.

به عقیده‌ی او این که مدیریت دست چه کسی باشد خیلی مهم نیست، مهم این است که سعی کنیم حاکمیت خود را در عرصه‌ی اینترنت افزایش دهیم.

در ادامه حسین ابراهیم‌آبادی ـ عضو انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی – نیز با اشاره به این که بحث‌ها نشان داد جامعه اطلاعاتی و سازنده‌های اصلی آن در جهان در حال حرکت، برنامه‌ریزی و عمل هستند اظهار کرد: اگر می‌خواهیم نقش مهمی در فرآیند توسعه و حاکمیت اینترنت در اجلاس‌های جهانی داشته باشیم، نیازمندیم بخش‌های دولتی، خصوصی و نهادهای مدنی حرکتی همگام داشته باشند.

وی با اشاره به این که امیدواریم این پدیده فنی – جهانی به یک جریان مناسب تبدیل شود و بتوانیم در حوزه کارشناسی در اجلاس‌های آینده نقش مهمتری داشته باشیم، افزود: انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی مانند همیشه به عنوان یک اجتماع ملی و تخصصی آمادگی دارد با بخش‌های حقوقی و دولتی گفت‌وگوی بیشتری داشته باشد تا زمینه‌هایی برای دفاع از منافع کشور در محیط ملی در مواجهه با شرایط جهانی حاصل شود.

در این نشست که در کتابخانه ملی ایران برگزار شد، علاوه بر رییس کتابخانه ملی، دکتر کاظم معتمدنژاد، یونس شکرخواه، نصرالله جهانگرد نیز درباره مسایل مرتبط با «ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدرآباد – پائیز ۲۰۰۵، پائیز ۲۰۰۶، پائیز ۲۰۰۷ و پائیز ۲۰۰۸» صحبت کردند.

گزارش ایسنا از همایش «ایران و مسائل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدر آباد»

۶ مرداد ۱۳۸۸ بدون دیدگاه

در نشست “ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت” مطرح شد:
افزایش حاکمیت ایران در عرصه‌ی اینترنت ضروری است

خبرگزاری دانشجویان ایران – تهران
سرویس: جامعه اطلاعاتی

به عقیده کارشناسان حاضر در سمینار «ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت»، حضور نیافتن کشورهای در حال توسعه باعث شده است آیکان صدای آن‌ها را نشنود، ضمن اینکه اگر می‌خواهیم نقش مهمی در فرآیند توسعه و حاکمیت اینترنت در اجلاس‌های جهانی داشته باشیم، نیازمندیم بخش‌های دولتی، خصوصی و نهادهای مدنی حرکتی همگام داشته باشند.

به گزارش خبرنگار جامعه‌ی اطلاعاتی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، علیرضا کاشیان – کارشناس ICT – در سمینار «ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت» درباره‌ی آیکان اظهار کرد: آیکان سازمانی غیرانتفاعی در شهر کالیفرنیا است که تحت قانون آن نیز اداره می‌شود، ضمن این که منافع مالی هیچ دولت و گروهی در آن نیست.

وی افزود: این شرکت مسوولیت مدیریت سه دسته از شناسه‌های یکتا برروی رایانه را برعهده دارد. این شرکت ۱۱ مدیر که در حوزه‌ی اینترنت و رایانه نیز کارشناس هستند، داراست و از مشاوره‌ سه ارگان حامی داخلی نیز استفاده می‌کنند که البته هیچ لزومی در کاربرد و استفاده از این مشاوره‌ها ازسوی آیکان وجود ندارد.

او ادامه داد: در اجلاس اول و دوم سران جهان درباره‌ی جامعه‌ی اطلاعاتی سلسله مذاکرات پیچیده و تو در تویی درباره‌ی این که آیکان در رژیم حقوقی آمریکا باقی بماند یا به رژیم حقوقی سازمان ملل بپیوندد انجام شد که به نتیجه نرسید. البته آیکان قول‌هایی برای بهبود شرایط در این اجلاس داد.

وی اضافه کرد: در حال حاضر شرکت آیکان ۵۰ یا ۶۰ کارمند در کالیفرنیا دارد و تلاش می‌کند کارمندانی در تمام دنیا نیز برای خود داشته باشد.

این کارشناس ICT درباره‌ی عضویت ایران در آیکان نیز گفت: برای اولین بار تیم ایرانی با حمایت مهندس جهانگرد در سال ۲۰۰۴ در کوالالامپور در میتینگ این شرکت حضور یافت و بلافاصله با درخواست عضویت رسمی او نیز موافقت شد.

کاشیان تصریح کرد: اما بعد از تغییر دولت در اجلاس‌های آن شرکت نکردیم تا این که بالاخره سال گذشته با حمایت وزارت ارتباطات و فن‌آوری اطلاعات در این نشست‌ها حضور پیدا کردیم.

او ادامه داد: قبل از حضور در آیکان، شناختی از این شرکت، منافعی که می‌توانیم دنبال کنیم و نیز تاثیری که می‌توانیم در آن داشته باشیم، نداشتیم اما امروز می‌دانیم با شرکت در چنین نشست‌هایی می‌توانیم از پتانسیل‌ها و خواسته‌های خود در اینترنت دفاع کنیم.

به گفته وی به نظر می‌رسد حضور نیافتن کشورهای در حال توسعه باعث شده است آیکان صدای آن‌ها را نشنود و به همین خاطر حضور ما در این نشست‌ها بسیار خوب بود و باعث شد ضعفهایمان شناسایی شود.

در ادامه ثبوتی‌پور - کارشناس حوزه‌ی فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات – با بیان این که در دو اجلاس برزیل و حیدرآباد به عنوان نماینده‌ی هیچ ارگان دولتی حضور پیدا نکرده بودم، اظهار کرد: در این دو اجلاس در حوزه‌های موضوعی خاص، نشست‌ها و ورک شاپ‌هایی برگزار شد که چند محور اصلی داشت.

وی افزود: منابع حیاتی اینترنت و نحوه‌ی تصمیم‌گیری درباره‌ی مدیریت و راهبری اینترنت به گونه‌ای که این منابع را به خطر نیندازد، دسترسی بیشتر جوامع به اینترنت و امکانات آن، گوناگونی و تنوع در اینترنت، آزادی دسترسی به اطلاعات و همچنین آزادی بیان و نیز امنیت اطلاعات و چگونگی حفظ این امنیت از جمله محورهای اصلی مطروحه در این نشست‌ها بود.

او ادامه داد: در حیدرآباد حرکت بیشتری برروی چند زبانه شدن اینترنت و خارج شدن از انحصار زبان انگلیسی مطرح شد ضمن این که درباره‌ی امنیت حریم خصوصی افراد نیز بحث‌هایی شد.

به گفته‌ی وی کار برروی مباحث حقوقی، برای دگرگونی در ساختار راهبری اینترنت و اینکه آیکان چه آینده‌هایی خواهد داشت و همچنین ارتباطات میان فرهنگ‌ها، با توجه به آن که بحث فرهنگ در تمامی شاخه‌ها وارد شده‌ است، از مباحث مهم مطرح در این نشست‌ها بود.

ثبوتی‌پور با ابیان این که در دو نشست برزیل و حیدرآباد هیچ نماینده‌ی دولتی و یا حتی خصوصی ( به اسم NGOها) از ایران وجود نداشت، اضافه کرد: یکی از بحث‌های ما این است که مدیریت آیکان باید در دست آمریکا بماند یا به سازمان ملل واگذار شود. اما به نظر می‌رسد علاوه بر این، باید مرحله‌ی بعدی یعنی پس از واگذاری مدیریت آیکان به دست سازمان ملل نیز در نظر گرفته شود.

وی افزود: گرچه گفته می‌شود آیکان آمریکایی نیست اما تحت سیاست آمریکا عمل می‌کند. درست است در جاهایی با اعمال نفوذ، می‌توان کارهایی انجام داد، اما باید آمادگی داشته باشیم اگر بحث مدیریت حل شد بتوانیم پس از آن نیز حضور فعالی داشته باشیم؛ مثلا این که چطور می‌خواهیم سهم خود را در حاکمیت اینترنت افزایش دهیم.

به عقیده‌ی او این که مدیریت دست چه کسی باشد خیلی مهم نیست، مهم این است که سعی کنیم حاکمیت خود را در عرصه‌ی اینترنت افزایش دهیم.

در ادامه حسین ابراهیم‌آبادی ـ عضو انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی – نیز با اشاره به این که بحث‌ها نشان داد جامعه اطلاعاتی و سازنده‌های اصلی آن در جهان در حال حرکت، برنامه‌ریزی و عمل هستند اظهار کرد: اگر می‌خواهیم نقش مهمی در فرآیند توسعه و حاکمیت اینترنت در اجلاس‌های جهانی داشته باشیم، نیازمندیم بخش‌های دولتی، خصوصی و نهادهای مدنی حرکتی همگام داشته باشند.

وی با اشاره به این که امیدواریم این پدیده فنی – جهانی به یک جریان مناسب تبدیل شود و بتوانیم در حوزه کارشناسی در اجلاس‌های آینده نقش مهمتری داشته باشیم، افزود: انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی مانند همیشه به عنوان یک اجتماع ملی و تخصصی آمادگی دارد با بخش‌های حقوقی و دولتی گفت‌وگوی بیشتری داشته باشد تا زمینه‌هایی برای دفاع از منافع کشور در محیط ملی در مواجهه با شرایط جهانی حاصل شود.

در این نشست که روز گذشته در کتابخانه ملی ایران برگزار شد، علاوه بر رییس کتابخانه ملی، دکتر کاظم معتمدنژاد، یونس شکرخواه، نصرالله جهانگرد نیز درباره مسایل مرتبط با «ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدرآباد- پائیز ۲۰۰۵، پائیز ۲۰۰۶، پائیز ۲۰۰۷ و پائیز ۲۰۰۸» صحبت کردند.

گزارش روزنامه سرمایه از همایش «ایران و مسائل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدر آباد»

۵ مرداد ۱۳۸۸ بدون دیدگاه

چندی پیش در یکی از همایش هایی که به همت انجمن ایرانی جامعه اطلاعاتی ایران با عنوان «ایران و مسائل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدر آباد» برگزار گردید، به عنوان یکی از اعضای پنل شرکت کردم.
این متن گزارش منتشر شده روزنامه سرمایه از همایش مذکور است که عیناً آورده ام. درج این مطلب به معنای تایید کامل محتوا و نظرات ارائه شده در آن نیست و بزودی نظرات خود را در این زمینه در همین پایگاه منتشر خواهم کرد:

تعارض سیاسی درباره فضای مجازی، سرمایه , دوشنبه ۷ بهمن ۱۳۸۷

حامد شفیعی : سمینار علمی انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی از سلسله برنامه های این انجمن، با عنوان «ایران و مسائل جهانی راهبری اینترنت: از تونس و آتن تا ریودوژانیرو و حیدر آباد» پنجم بهمن ماه در محل کتابخانه ملی ایران برگزار شد. سمیناری که دست اندرکارانش هدف از برگزاری آن را بررسی جایگاه ایران و مسائل راهبری اینترنت عنوان کردند. موضوعی که از سال۲۰۰۳ میلادی تا به امروز میان دولت ها، نهادهای مدنی و بخش خصوصی مطرح بوده است تا آنجا که دبیر کل اتحادیه بین المللی مخابرات «اتسو می» نیز در خصوص آن می گوید: «این پرسش مطرح شده است که آیا اینترنت نیاز به مدیریت و راهبری دارد یا خیر؟» آنچه در نشست انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی به آن پرداخته شد، عدم حضور پررنگ ایران در نشست های یاد شده بود که به گفته کاظم معتمد نژاد اینک زمان آن فرا رسیده که برای حضور در مجامع بین المللی شاهد عزم راسخ و اراده مدیریت مدیران فناوری اطلاعات و ارتباطات باشیم. از طرفی یادآوری این نکته که «اگر تا چندی پیش انواع مختلف قدرت اعم از سیاسی، نظامی و اقتصادی تعیین کننده بسیاری از مناسبات بین المللی بود اما امروزه قدرت اطلاعاتی در حال حاکمیت کردن است» توسط اشعری رئیس کتابخانه ملی در ابتدای مراسم حاکی از گلایه های پنهان این مقام دولتی نسبت به عملکرد دستگاه متبوعش در زمینه جامعه اطلاعات است. به هرحال ذکر این نکته ضروری است که ایران در فرآیند راهبری اینترنت نقش مهمی داشته و به نوعی خود یکی از بانیان ایجاد چنین جریانی بوده اما متاسفانه طی سال های اخیر در این خصوص حضوری کمرنگ و عملکرد ضعیفی را از خود نشان داده است.

اینترنت در زمره اموال عمومی بشریت

اصطلاح «راهبری اینترنت»، برای معرفی طرز مدیریت فنی منابع اینترنتی شامل نام های دامنه ها، نشانی های اینترنتی، پروتکل های اینترنتی و سیستم راه یابی کاربران در سطح جهانی، به کار گرفته می شود. موضوعی که در نخستین اجلاس سران جامعه اطلاعاتی مورد توجه مقامات دولتی ایران قرار گرفت. موضع ایران مخالفت با وضعیت فعلی مدیریت اینترنت بود. مقامات ایرانی اعتقاد داشتند نهادهایی چون آیکان تحت حاکمیت آمریکا قرار دارد باید به صورت مشارکت بین المللی اداره شوند. از طرفی ایران، چین و کوبا بر نامتوازن بودن توزیع منابع اینترنتی شامل آدرس های اینترنتی، آدرس های «آی پی» و محتوای آنلاین تاکید کردند و خواستار تغییر نظام حاکم بر مدیریت اینترنت شدند اما در اجلاس تونس به علت بی نتیجه ماندن موضوع راهبری اینترنت تصمیم گرفته شد تا ادامه مذاکرت از طریق یک مجمع پیگیری شود و باوجود توافقی که در اجلاس تونس در مورد ادامه حاکمیت آمریکا بر اینترنت به دست آمد، از نظر بسیاری از کشورها آمریکا در این میدان پیروز نشد و گشوده ماندن بحث در این باره خود تاییدی بر این مدعاست. البته در این میان دیدگاه هایی شکل گرفت که راهبری یا مدیریت اینترنت را به یکی از بحث های اصلی و چالش برانگیز تبدیل کرد.

به گفته کاظم معتمدنژاد برخی از دولت ها و به ویژه ایالات متحده آمریکا و کشورهای عضو اتحادیه اروپا با برخورداری از حمایت بخش خصوصی استدلال می کردند که موسسه خصوصی موسوم به بنگاه اختصاص دهی نام ها و شماره های اینترنت، (آیکان) با وجود محدود بودن صلاحیت های آن به مدیریت فنی اینترنت، می تواند همچنان به عنوان سازمان اصلی اداره کننده آن باقی بماند اما دولت های دیگر که از سوی چین و کشورهای عضو گروه ۲۰، مانند برزیل، آفریقای جنوبی، ایران و هند، مورد حمایت قرار گرفته بودند، استدلال های خود را بر معنای وسیع «راهبری اینترنت»، استوار ساختند. این دولت ها علاقه داشتند که کل نظام راهبری اینترنت، زیر چتر یک سازمان بین الدول وابسته به ملل متحد و به ویژه، «اتحادیه بین المللی ارتباطات دور» که میزبان «اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی» بود، قرار گیرد. او می افزاید: «در این میان نمایندگان سازمان های غیردولتی عضو جامعه مدنی در عین حال که از بنگاه اختصاص دهی نام ها و شماره های اینترنت انتقاد می کردند، راه حل سازماندهی بین الدول را مورد حمایت قرار نمی دادند و از یک مکانیسم غیرمتمرکز با سازمان های مختلف و مسوولیت های هسته ای مختلف طرفداری می کردند. برهمین اساس اختلاف بین حمایت کنندگان اداره اینترنت از طریق یک سازمان بین الدول و حمایت کنندگان بنگاه اختصاص دهی نام ها و شماره های اینترنت، موضوع راهبری اینترنت را به صورت یک نشانه شاخص تعارض در سیاست های جهانی درآورد.» نصرالله جهانگرد که پیشتر مسوول توسعه کاربری فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور بوده و یکی از نمایندگان ایران در مجامع بین المللی در سال های گذشته به شمار می رفت در این زمینه معتقد است: «مدیریت حق ملت ها است.» البته او بیان می کند زمانی که صحبت از راهبری اینترنت می شود منظور حاکمیت سیاسی نیست .در واقع بحث بر سر مدیریت آن است که اعم از نماینده دولت یا نماینده ای از یک حوزه فرهنگی اجتماعی و اقتصادی را شامل می شود. طرح این سوال از سوی یونس شکرخواه استاد ارتباطات دانشگاه تهران مبنی بر اینکه اهمیت راهبری اینترنت در چیست؟ موجب شد که جهانگرد در پاسخ به اهمیت موضوع زبان و فرهنگ در فضای اینترنت پرداخته و بگوید: «ملت ها براساس فرهنگ و زبان شناخته می شوند و اگر این دو ویژگی ملت ها در محیط دیجیتال سهم پیدا نکند، ملت ها حذف می شود.» او می افزاید: «در دنیای مخابرات دو شاخص فرکانس و نامبرینگ تعریف منافع یک شرکت یا دولت را تعیین می کند و در دنیای مخابرات ایران را با ۰۰۹۸ می شناسند و هر چیزی که زیر این قرار بگیرد مال ایران است و اگر این عدد را بردارند جایی به نام ما وجود ندارد. این قضیه برای اینترنت نیز صادق است و به نوعی باید گفت دعوای ایران و آمریکا بر سر این است که اینترنت حق تمامی دولت ها است.» شهرام ثبوتی پور فعال بخش خصوصی که در نشست های برزیل و هند شرکت کرده با نگاهی فراتر مساله راهبری اینترنت را پیگیری می کند و در این خصوص اعتقاد دارد: «ایران باید این آمادگی را داشته باشد که چنانچه اداره کردن اینترنت از عهده آمریکا خارج و به یک نهاد بین المللی سپرده شد، حضوری فعال داشته باشد و به نوعی سهم خود را بعد از خروج آمریکا از آیکان افزایش دهد.» از همین روی کارشناسان تشکیل یک اجتماع حرفه ای و تخصصی را مطرح می کنند. ابراهیم آبادی عضو انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی در این باره می گوید: «ما نیازمند یک اجتماع حرفه ای و تخصصی در مورد راهبری اینترنت از سه بخش دولت، بخش خصوصی و جامعه مدنی هستیم تا آن تبدیل به یک جریان کارشناسی برای حضور در مجامع بین المللی شود.»

ضرورتی به نام خروج آمریکا از آیکان

همزمان با گشایش نخستین مجمع راهبری اینترنت در آتن بحث بر سر حاکمیت آمریکا بر شبکه اینترنت و سازمان آیکان (گروه نیمه مستقلی که مسوولیت نشانی های اینترنتی، پروتکل های شناسایی و دامنه های اینترنتی را بر عهده دارد) جان تازه ای گرفته است. اظهارات مدیر آیکان در مورد اینکه «نه ما و نه کسی دیگری رئیس آیکان نیست» و در مقابل گفته های مقامات دولت آمریکا در خصوص اینکه اینترنت امتیازی است که ما به دنیا می دهیم، زمینه ساز اختلاف بر نحوه اداره اینترنت توسط این سازمان که تحت رژیم حقوقی آمریکا فعالیت می کند، شد. از همین روی جهانگرد می گوید: «حرف ما این بود که آیکان سازمان خوبی است اما باید در رژیم حقوقی سازمان ملل قرار گیرد زیرا در حال حاضر آیکان در فضای حقوقی آمریکا است و ممکن است ما را تحریم کند.» در اجلاس های سران درباره جامعه اطلاعات بسیاری از کشورهای در حال توسعه در زمینه بحث راهبری اینترنت اعتقاد داشتند که آیکان باید از کنترل مستقیم ایالات متحده خارج و توسط نهادی بین المللی مانند اتحادیه بین المللی مخابرات هدایت شود. در مقابل اما موافقان وضعیت موجود اینترنت از جمله خود ایالات متحده اعتقاد داشتند که اینترنت در آمریکا متولد شده و به خوبی نیز گسترش یافته و به همین جهت نیازی به تغییر ندارد. پس از آنکه بسیاری از کشورهایی که با ایالات متحده مشکلات سیاسی یا رقابت های شدید اقتصادی داشتند به جمع منتقدان وضعیت فعلی راهبری اینترنت پیوستند کارشناسان اعتقاد داشتند بحث به سمت موضوعات سیاسی کشیده شده. این در حالی است که نهادهای حقوق بشر و برخی دولت های متحد با آمریکا از این فرصت استفاده کرده و کشورهایی چون ایران، کوبا و چین را که موافق تغییر راهبری اینترنت بودند متهم کردند که خود در داخل کشور آزادی های اینترنتی را نقض می کنند و اگر بخواهند در راهبری این شبکه مشارکت داشته باشند همین کار را در ابعاد گسترده تر انجام می دهند.