در پست قبلی شکایتم از محدودیتهای ایجاد شده در دسترسی به پورت ۴۴۳ (https) رو نوشته بودم. یکی از دوستان لطف کردن و لینکی رو برام فرستادن که مشکلم رو تا حد زیادی حل کرد.

با کسب اجازه از مدیران سایت پارسیش، عین مطلب رو در اینجا می گذارم. راهکار پیشنهادی دوستان استفاده از نرم افزار Opera Mini (مرورگری که برای استفاده در تلفنهای همراه طراحی شده) بر روی PC است. البته اُپرا مینی برای نمایش صفحات محدودیتهایی داره، مثلاً اینکه برخی منوهای جاوا اسکریپت رو نتونستم باهاش ببینم و…

در مجموع استفاده از این نرم افزار رو برای وب سایتهایی که نسخه اختصاصی موبایل دارن توصیه می کنم. علی الخصوص برای دسترسی به ایمیل و فیس بوک کمک کننده است:

اجرای اوپرا مینی بر روی کامپیوتر

اپرا مینی بدون شک محبوب‌ترین نرم‌افزار موبایل از نظر من به شمار می‌رود. برنامه‌ کوچکی که وبگردی روی موبایل رو به یک تجربه لذت‌بخش تبدیل می‌کند. این نرم‌افزار در کنار قابلیت‌ها و امکانات زیادش یک قابلیت فوق العاده محبوب دیگر هم پیش ما ایرانی‌ها دارد و آن کش کردن صفحات بر روی سرورهای اوپراست. اولین حُسن این کار افزایش سرعت در باز شدن صفحات هست و دومین حسنش که اتفاقا این یکی دلیل نوشتن این پست شد عبور از برخی محدودیت‌های اعمال شده روی اینترنت (بخوانید: ف.یل.ترینگ) است. ادامه ی نوشته

درج خبر برگزاری نشستی تحت عنوان «گفتگوی داغ صفر و یک» در وب سایت سازمان نظام صنفی  رایانه ای -که از ظاهر و تصویر انتخابی برای خبر به نظر یک برنامه تلویزیونی در شبکه آموزش صدا و سیما می نماید- بهانه ای برای نگارش این مطلب شد.

موضوع مورد نقد نگارنده، در وهله اول نوع نگاه ابزاری متخصصان به کلمات و عبارات کلی مورد استفاده در مباحث مهم آی تی (در این مورد خاص «سلامت الکترونیک») و در وهله دوم رفتار نامناسب در زیر سوال بردن دانش و آگاهی کاربران و همکاران برای توجیه کاستیهای فعالیهای خود بوده و به هیچ عنوان هدف، گذاشتن علامت سوال بر روی تمامی زوایای اینگونه مباحث نیست.

گفتگوی داغ درباره سلامت الکترونیک…

حرفهای داغ… گِله های داغ… تقصیرهای داغ بر گردن این و آن…

و در نهایت متخصصین کاسه داغ تر از آش…

دنبال چی هستین؟

چرا تو این مملکت خیلی ها عادت کردن با ارائه راه حل های فوق پیچیده برای مسایل ساده، خودشون رو فوق متخصص جلوه بدن؟! و با نمایشهای پر زرق و برق از اختراع دوباره چرخها (عرض کردم نمایشِ اختراع دوباره چرخ، نه خودِ اختراع دوباره چرخ!) سعی در بدست گرفتن سکان تصمیم گیریهایی کنن که اصلاً نباید وجود داشته باشن و اهداف جانبی خودشون رو تحقق ببخشن؟ ادامه ی نوشته

اسکایپ دسترسی فرینگ به سیستم خود را مسدود کرد!

در آمریکا و اروپا قانونی وجود داره به نام «قانون Anti Trust» یا «ضد انحصار». مفهوم این قانون به زبان ساده اینه که هیچ شرکت یا بنگاه اقتصادی حق نداره از قدرت انحصاری خودش در یک بازار، برای از میدان بدر بردن رقبا در بازارهای دیگه استفاده کنه.

مثال بارز کاربرد این قانون رو چند سال پیش در دعوای حقوقی شرکتهای تولید کننده نرم افزارهای پخش کننده صوتی با شرکت مایکروسافت دیدیم که ادعا می کردند مایکروسافت از قدرت انحصاری خودش در بازار سیستم عامل برای برنده شدن در بازار این نرم افزارها استفاده می کنه و قدرت رقابت رو از رقبا میگیره. نتیجه دعوا هم این شد که مایکروسافت مجبور شد در بسیاری از کشورها ویندوز رو بدون Media Player عرضه کنه.

ولی حالا با گسترش اینترنت و برداشته شد مرزهای فیزیکی به نظر میرسه نیاز به استفاده از این قانون بیش از پیش دیده می شه. موضوع زیر به نظر من مصداق واضح این ادعاست: ادامه ی نوشته

امروزه اکثر وبلاگ های معروف فارسی زبان دات کام هستند. به این معنا که دارای دامین و فضای اختصاصی برای وبلاگ خود هستند! البته باید متذکر شد که هنوز وبلاگ های مفید و جالبی نیز هستند که بر روی سرویس دهندگان رایگان وبلاگ قرار دارند. به طور کلی شما وقتی که دامین و فضای اینترنتی مخصوص به خود را خریداری می کنید و یا به اصطلاح «دات کام می شوید» اختیارات بسیار بیشتری در مدیریت وبلاگ خود دارید. به طور مثال می توانید از برنامه دلخواه خود برای مدیریت وبلاگ استفاده کنید، عکس های وبلاگ را بر روی فضای اختصاصی خود قرار دهید و نگران از کار افتادن موقت یا دائم سرویس دهندگان رایگان وبلاگ نباشید، چون از این پس خودتان سرویس دهنده وبلاگ خودتان هستید.

قدم اول انتخاب یک Domain مناسب است. ادامه ی نوشته

ساری – خبرگزاری مهر: یک کارشناس فناوری اطلاعات و نرم افزار با اشاره به پایین بودن قیمت نرم افزار در ایران اظهار داشت: متاسفانه این محصول در کشور از ارزش و قیمت پائینی نسبت به سخت افزارها برخوردار است.

شهرام ثبوتی پور در گفتگو با خبرنگار مهر در ساری افزود: فضای رقابتی در حوزه نرم افزاری آی تی کشور وجود ندارد و تعداد تولید کنندگان نرم افزار در کشور محدود است. ادامه ی نوشته

نقدی بر تصمیم دولت در ممنوع کردن خرید نرم افزارهای ERP خارجی

در خبری که چندی پیش در روزنامه فناوران منتشر شده بود خواندم:

اسامی کالاهای خارجی جدیدی که خرید آن برای دستگاه‌های دولتی ممنوع شده است، اعلام شد

در این فهرست نام چند محصول نرم افزاری هم به چشم می خوره:

سیستم‌های مدیریت منابع سازمانی ERP، سیستم‌های مدیریت MIS، سیستم‌های مدیریت فرآیند کسب و کار

باز هم شعارهای عوام پسند (یا بهتره بگیم عوام فریب)… ظاهر مساله طبق معمول حمایت از تولیدات داخلی و اینجور حرفهاست. ولی آیا این تصمیم گیرندگان محترم اصلاً به عواقب تصمیماتشون فکر کردن؟! آیا اصلاً متوجه هستن که با این کار فقط دارن صورت مساله رو پاک می کنن؟

آیا واقعاً راه بهتری برای حمایت نیست؟ ادامه ی نوشته

مدتها بود که قصد داشتم شجره نامه خانواده خودم رو تهیه کنم و نتیجه نهایی رو برای دسترسی خانواده و آشنایان در یک سایت اینترنتی قرار بدم، ولی برای انجام کار همیشه ۲ تا مشکل پیش رو داشتم که عملاً جلوی کار رو می گرفت:

۱. نداشتن اطلاعات کامل از شجره نامه خانواده (یا اصطلاحاً درخت خانواده) به این دلیل که اطلاعات در اختیار ۱-۲ فرد خاص نبود، بلکه خیلی منتشر و در اختیار تعداد زیادی از اعضاء خانواده بود. لذا دسترسی و همزمان کردن تمرکز افراد برای تبادل اطلاعات و اشتراک منابع خانوادگی سنتی و اصطلاحاً بهره گیری از دانسته های شبکه های اجتماعی فامیل [رجوع کنید به نوشته "شبکه های اجتماعی، نسخه الکترونیک مادربزرگ ایرانی"] کار راحتی نیست.

۲. پیاده سازی شجره نامه با توجه کلاف پیچیده برخی روابط فامیلی در یک قالب ظاهری (مثلاً نمودار) کاری بسیار پر دردسر و وقت گیره.

مشکلات فوق باعث شده بود که هر وقت اراده می کردم به سمت کار برم، ترس مواجهه با مشکلات فوق من رو منصرف کنه تا اینکه در طول ایام عید از فرصت بدست اومده استفاده کردم و عزم خودم رو جزم کردم که کار رو به نتیجه برسونم. اول نظرم این بود که برای حل مشکل دوم دنبال یه نرم افزار بگردم، پس رفتم سراغ اینترنت…

نتیجه برام باورنکردنی بود! ادامه ی نوشته

تقریباً دیگر نمی شه کسی رو پیدا کرد که با اینترنت سر و کار داشته باشه ولی سراغ شبکه های اجتماعی نرفته باشه.

فیس بوک، توئیتر، مای اسپیس، فلیکر، لینکداین و هزاران وب سایت دیگری که هر کدام به نوعی یک شبکه اجتماعی محسوب می شوند، در حال حاضر در حال ارائه خدمت به میلیونها کاربر خودشون هستند. در واقع باید اینگونه شبکه ها را محصول اصلی (یا بهتر است بگیم پایه گذار اصلی) پدیده ای بنام وب ۲ دانست که فلسفه اصلی آن ارتباط متقابل کاربر با اینترنت است. بدین معنی که در وب ۲ بنای اصلی تولید محتوای وب را کاربران می گذارند در حالیکه تا چند سال قبل، وب به عنوان یک رسانه هم تراز با رسانه های سنتی (مثل تلویزیون و روزنامه و…) تنها به عنوان یک ارائه دهنده تقریباً یک سویه اطلاعات مطرح بود.

نکته جالبتر اینکه شبکه های اجتماعی هر کدام بر روی ابعاد خاصی از زندگی اجتماعی انسانها کار می کنند. برخی اشتراک اطلاعات فردی زندگی روزمره، عکسها، فیلمها، اطلاعات تماسی، تجربیات اجتماعی و… و برخی دیگر اشتراک اطلاعات تجاری، اسناد کاری، داده های اقتصادی و… افراد را به عنوان رسالت خودشون برگزیدن و بدین ترتیب بیشتر از رقابت با هم، جنبه هم افزایی و تقویت یکدیگر را دارن.

ولی شاید اگر کمی دقیق تر به این پدیده نوظهور دنیای دیجیتال نگاه کنیم، رد پای افکار و رفتارهای سنتی انسانها را در آنها پیدا می کنیم. ادامه ی نوشته

خلاء تحقیقات بازاریابی در هوش تجاری

ورود و فعالیت در هر بازاری و در هر زمینه ای منجر به بروز موقعیت های رقابتی خواهد گردید. بدیهی است که در هر کسب و کاری، رقبا بی کار ننشسته و به روشهای مختلف سعی در پیشی گرفتن از دیگران و افزایش سهم خود از بازار و در نهایت حذف آنان از صحنه رقابت را دارند.

این رقابت در بازارهای پیشرفته تبدیل به رقابتی علمی شده است به نحویکه رقبا سعی می کنند با بهره گیری از آخرین فناوریها گوی سبقت را از سایرین بدزدند. یکی از آخرین فناوریها (مفاهیم)ای که اخیراً نیز در ایران به شدت بر سر زبانها افتاده است «هوش تجاری (Business Intelligence)» یا به اختصار BI است که از آن به «هوش کسب و کار» هم یاد شده و طبق معمول، جوی ظاهراً حرفه ای در میان متخصصان امر ایجاد کرده و بدلیل ارتباط ساختاری که با مباحث نرم افزاری دارد (شاید فقط به این دلیل که ابزار اصلی کار، نرم افزار است) مدعیان زیادی علی الخصوص در میان آی تی کاران پیدا کرده است.

ادامه ی نوشته