بالاخره برگزاری الکامپ شانزدهم رسماً به سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور واگذار شد. خبری که مدتها بود منتظر شنیدنش بودیم.
خب حالا چکار باید کرد؟!
فکر کنم این اولین سوالی بود که بعد از شنیدن خبر فوق تو ذهن همه ما نقش بست. واقعیت هم همینه که بیشتر تلاش و انرژی سازمان تا این مقطع زمانی صرف گرفتن این مجوز شده تا برنامه ریزی کامل برای اجرای کار. البته این مساله هم منطقیه و اگر هم بخواییم ایرادی بگیریم باید به اونهایی گرفت که تعیین تکلیف نمایشگاه رو اینقدر کش دادن.
به هر حال کاریه که شده و حالا دیگه باید رفت سراغ برنامه ریزی…
به نظر من، تمام اتفاقات رخ داده و حاشیه ها و… میتونه انگیزه خوبی برای ما (منظور تمامی اهالی ITیه) باشه تا عزم خودمون رو برای برپایی رویدادی متفاوت از دفعات قبلی جزم کنیم.
در طــول چند روز گذشته سعی کـردم با بررسی رویدادهای بین المللی مشابه و مطابقت دادن اونهـا با اوضاع و احـوال و فرهنگ خودمون، به یک چشم انــداز (یا بهتر بگم رویای شخصی) از الکـامپ ایــده آل خودم برسم. خبر برگزاری نشست هم اندیشی برگزاری باشکوه نمایشگاه الکامپ شانزدهم توسط سازمان نظام صنفی رایانه ای در روز چهارشنبه، بهانه ای شد تا بخشی از رویای خودم رو در قالب ۵ مبحث با دیگران به اشتراک بگذارم. امیدوارم دوستان هم در تکمیل این رویا کمک کنن:
پیش از هر چیز نظر من اینه که الکامپ رو نباید صرفاً یک نمایشگاه ICT دونست، بلکه بهتره با دیدی فراتر به اون نگاه کنیم:
«الکامپ یک رویداد مهم در ICT ایران است»
رتبه جهانی میانگین سرعت اینترنت ADSL در ایران: ۱۵۶ !!
به آمار و اخبار رسانه ملی که نگاه می کنیم همه چی ماشالله خوبه: ۲۲ میلیون کاربر اینترنتی، نیم میلیون کاربر اینترنت پر سرعت، چشم انداز ۲۰ ساله آنچنانی و اهدافی چون تبدیل شدن به هاب خاورمیانه و…
ولی واقعیت یه کم فرق داره:
سرعت اینترنت پر سرعت ما خیلی هم پر سرعت نیست و قوانین راهنمایی و رانندگی (برای جلوگیری از سرعت بالا و…) به خوبی در اون اعمال می شه!
البته اشکالش فقط در معیار ذهنی مسئولان محترم از نحوه تعیین سرعت مجازه که به نظر می رسه ” امکان مشاهده صفحه اول یه سایت خاص در زمانی مثلاً ۱۰ دقیقه (درست خوندین: دقیقه، نه ثانیه) ” باشه! ادامه ی نوشته
امروزه اکثر وبلاگ های معروف فارسی زبان دات کام هستند. به این معنا که دارای دامین و فضای اختصاصی برای وبلاگ خود هستند! البته باید متذکر شد که هنوز وبلاگ های مفید و جالبی نیز هستند که بر روی سرویس دهندگان رایگان وبلاگ قرار دارند. به طور کلی شما وقتی که دامین و فضای اینترنتی مخصوص به خود را خریداری می کنید و یا به اصطلاح «دات کام می شوید» اختیارات بسیار بیشتری در مدیریت وبلاگ خود دارید. به طور مثال می توانید از برنامه دلخواه خود برای مدیریت وبلاگ استفاده کنید، عکس های وبلاگ را بر روی فضای اختصاصی خود قرار دهید و نگران از کار افتادن موقت یا دائم سرویس دهندگان رایگان وبلاگ نباشید، چون از این پس خودتان سرویس دهنده وبلاگ خودتان هستید.
قدم اول انتخاب یک Domain مناسب است. ادامه ی نوشته
تقریباً دیگر نمی شه کسی رو پیدا کرد که با اینترنت سر و کار داشته باشه ولی سراغ شبکه های اجتماعی نرفته باشه.

فیس بوک، توئیتر، مای اسپیس، فلیکر، لینکداین و هزاران وب سایت دیگری که هر کدام به نوعی یک شبکه اجتماعی محسوب می شوند، در حال حاضر در حال ارائه خدمت به میلیونها کاربر خودشون هستند. در واقع باید اینگونه شبکه ها را محصول اصلی (یا بهتر است بگیم پایه گذار اصلی) پدیده ای بنام وب ۲ دانست که فلسفه اصلی آن ارتباط متقابل کاربر با اینترنت است. بدین معنی که در وب ۲ بنای اصلی تولید محتوای وب را کاربران می گذارند در حالیکه تا چند سال قبل، وب به عنوان یک رسانه هم تراز با رسانه های سنتی (مثل تلویزیون و روزنامه و…) تنها به عنوان یک ارائه دهنده تقریباً یک سویه اطلاعات مطرح بود.
نکته جالبتر اینکه شبکه های اجتماعی هر کدام بر روی ابعاد خاصی از زندگی اجتماعی انسانها کار می کنند. برخی اشتراک اطلاعات فردی زندگی روزمره، عکسها، فیلمها، اطلاعات تماسی، تجربیات اجتماعی و… و برخی دیگر اشتراک اطلاعات تجاری، اسناد کاری، داده های اقتصادی و… افراد را به عنوان رسالت خودشون برگزیدن و بدین ترتیب بیشتر از رقابت با هم، جنبه هم افزایی و تقویت یکدیگر را دارن.
ولی شاید اگر کمی دقیق تر به این پدیده نوظهور دنیای دیجیتال نگاه کنیم، رد پای افکار و رفتارهای سنتی انسانها را در آنها پیدا می کنیم. ادامه ی نوشته
سرویس بخش خصوصی، ۸ اسفند ۱۳۸۸، محمد رضا فربد:

«مجموعهای مثل سازمان نظام صنفی رایانهای برای انجام دو فرآیند شکل گرفته است: تصمیمسازی و تصمیمگیری به صورت جمعی که این دو فرآیند، باید ساختار صحیح و ثابت داشته باشند»
اینها گفتههای شهرام ثبوتیپور، عضو شورای مرکز سازمان نظام صنفی رایانهای کشور و خزانهدار سازمان نظام صنفی رایانهای استان کرمان است.
ثبوتیپور به شدت مخالف تمرکزگرایی است و آن را آفت تشکلها میداند و معتقد است میتوان با استفاده از ابزار IT به جمعگرایی رسید.
گفتوگوی فناوران را با شهرام ثبوتیپور بخوانید. ادامه ی نوشته
چندی پیش در رسانه ها مطالبی دیدم که باعث شد نقدی بر موضوع پراهمیت امنیت در فضای سایبر در ذهنم شکل بگیرد.
روزنامه کیهان در صفحه ۳ روز ۲۹ آذر ۱۳۸۸ با تیتر درشت خبر «هک شدن سایت ناسا و ۵۰۰ سایت اسراییلی، آمریکایی و انگلیسی توسط گروه امنیتی آشیانه» را منعکس کرده بود و با ارائه دلایل سیاسی (به سبک خودش) آنرا با آب و تابی بیان کرده است که گویی عملی ارزشمند است و با مصاحبه با رییس گروه آشیانه خبر از ادامه این عمل داده است.
در مطلبی دیگر در روزنامه فناوران اطلاعات با عنوان «پست الکترونیکی ایرانی امن می شود»، خبر از ارائه سرویسهای ایمن ایمیل از سوی وزارت فناوری اطلاعات و از طریق پایگاه www.iran.ir داده شده است. گذشته از ابهاماتی نظیر: ادامه ی نوشته
چندی است به واسطه علاقه و نیازهای کاری، رسانه های تخصصی حوزه آی تی ایران را مرور می کنم تا اخبار مربوط به حاکمیت اینترنت و نامهای دامنه از نظرم دور نماند. ولی در طول این مدت با مساله ای روبرو شده ام که تکرار آن نوعی بیماری در حوزه رسانه های تخصصی را برایم تداعی می نماید.
مساله از این قرار است که به نظر می رسد گاهی اوقات رسانه های حرفه ای ما از تخصص لازم در حوزه مورد ادعای خود برخوردار نیستند، لذا شاهد انتشار مطالبی غیر حرفه ای و بعضاً دارای اشکالات اساسی از سوی آنان هستیم. نمونه چنین مطالبی را می توان در عناوین و محتوای منتشر شده اخیر توسط برخی رسانه ها در خصوص اخبار مربوط به سازمان واگذاری نامهای و شماره های اینترنتی (آیکن) دید. موارد زیر برخی از مصداق های این اشکال است:
۱) تیتر منتشر شده تحت عنوان «آیکان فارسی می شود» در اوایل مهرماه ۱۳۸۸ که فقط تصویر آن به دست من رسیده است و متاسفانه از مرجع و زمان دقیق انتشار آن اطلاعی ندارم، ولی با توجه به جملاتی که در همین تصویر قابل خواندن است می توان دریافت که ظاهراً خبر یا مقاله ای درخصوص موافقت آیکن با ثبت دامنه های فارسی است و در آن اشاراتی هم به مصاحبه های قبلی من با برخی رسانه ها شده است. ادامه ی نوشته
آخرین دیدگاه ها