باز هم یک اتفاق ظاهراً سیاسی دیگه…

بازهم ترس از دسترسی آزاد مردم به اینترنت و اطلاعات اون…

و باز هم اعمال محدودیت در این دسترسی…

به چه قیمت؟

از یه طرف دم از این می زنیم که آزادترین کشور دنیاییم… دم از فرهنگ سازی استفاده از خدمات الکترونیک می زنیم… جار می زنیم که بانکداری اینترنتی داریم، از ۸۰۰ تا خدمت الکترونیک رونمایی می کنیم، بستر امن براشون راه انداختیم و هزار اهن و تولوپ دیگه…

بعد سر یه حدس ساده از اتفاقات ناشی از اطلاع رسانی مردم در اینترنت (در آستانه روز قدس)، حاضریم همون سرویسهایی که راه انداختیم رو فقط ۲-۳ روز بعد از همون رونمایی پر سر و صدا معلق کنیم! ادامه ی نوشته

مهدیون: خبر آلودگی ۶۰ درصد از کامپیوترهای ایرانی به استاکس‌نت صحیح نیست

خبر کرم اینترنتی Stuxnet رو که حتماً شنیدین. موضوعی که اصلاً نفهمیدم چرا یه دفه اینقدر بزرگ شد و پیچید و چرخید و کارش به BBC فارسی رسید و در نهایت مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات رو به پاسخ وا داشت!

البته حدس خودم اینه که این کرم بدبخت تبدیل شده به ابزاری برای اهداف دیگه ای شده که خودتون می تونید حدس بزنید…

به اصل ماجرا اصلاً کاری ندارم. نکته جالب برای من تاکتیک های پاسخگوییه که از سوی اشخاص استفاده می شه. البته این مساله مختص مسئولان دولتی نیست. بلکه تقریبا در ادبیات همه مدیرانمون دیده می شه. به نظر می رسه در اصل یک جور هنر باشه!

جریان اینه که شرکت سیمانتک اعلام کرده بیش از ۶۰ درصد کاربران ایرانی گرفتارش شدن، ولی آقای مهدیون (مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات) به این عدد گیر دادن و گفتن ۵۸/۸ درصد بوده!

برای من جالب اینه که برای منحرف کردن جریان وقتی هیچی پیدا نشه، حتی از عدد ناقابل ۱/۲ درصد هم نمی گذرن!

ظاهراً من و خیلی های دیگه حالا حالاها باید اینجور تکنیک ها رو در محضر اساتید یاد بگیریم…

در هفته گذشته، آی تی، اینترنت و فضای مجازی آماج حملات و جبهه گیریهای عجیب و غریب دولتمردان و آی تی من های دولتیمون قرار گرفته بود و جالب اینجاست که بعضاً دست روی مسایلی گذاشته بودن که به عقل جن هم به زور قد می داد.

محمد کرمی راد، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت:

هم‌اکنون شاهد تهاجم فرهنگی دشمن از طریق برخی از سایت‌های اینترنتی هستیم که این موضوع، لزوم نظارت آنها را چند برابر افزایش می‌دهد.

ایشون در ادامه نظارت بر فضاهای مجازی و اینترنت را در حوزه مسوولیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دونست، ولی اضافه کرد: نظارت بر سایت‌های اینترنتی به لحاظ امنیتی و جرایم در حوزه فعالیت وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و سپاه پاسداران است! ادامه ی نوشته

معمولاً در چنین مواقعی می گن:

نمیدونیم قسم حضرت عباستون رو باور کنیم، یا دم خروس رو

بله… من که واقعاً گیج شدم…

وزیر محترم ارتباطاتتمون چند روز پیش فرمودن:

اعمال محدودیت برخی سایت‌ها از دسترسی کاربران ایرانی به اطلاعات آنها را از طریق مجامع بین‌المللی و اتحادیه جهانی مخابرات دنبال می‌کنیم.

متن کامل خبر به نقل از روزنامه فناوران اینه: ادامه ی نوشته

رتبه جهانی میانگین سرعت اینترنت ADSL در ایران: ۱۵۶ !!

به آمار و اخبار رسانه ملی که نگاه می کنیم همه چی ماشالله خوبه: ۲۲ میلیون کاربر اینترنتی، نیم میلیون کاربر اینترنت پر سرعت، چشم انداز ۲۰ ساله آنچنانی و اهدافی چون تبدیل شدن به هاب خاورمیانه و…

ولی واقعیت یه کم فرق داره:

سرعت اینترنت پر سرعت ما خیلی هم پر سرعت نیست و قوانین راهنمایی و رانندگی (برای جلوگیری از سرعت بالا و…) به خوبی در اون اعمال می شه!

البته اشکالش فقط در معیار ذهنی مسئولان محترم از نحوه تعیین سرعت مجازه که به نظر می رسه ” امکان مشاهده صفحه اول یه سایت خاص در زمانی مثلاً ۱۰ دقیقه (درست خوندین: دقیقه، نه ثانیه) ” باشه! ادامه ی نوشته

شاید شما هم در چند رو گذشته با مشکل باز کردن صفحات اینترنتی بانکهای خودتون مواجه شده باشید. چند روزیه که تقریبا تمام دوستان و دور و بریهای من از باز نشدن صفحات اینترنت بانک و برخی سایتهای دیگه شاکی هستند. اول فکر می کردم مشکل فقط مربوط به یک ISP خاص باشه ولی با پرس و جو متوجه شدم این محدودیت مربوط به ISPهای متفاوته.

هرچی هم با برو بچه های فنی تو سر و کله تنظیمات مودم و گیت وی و بروزر و… زدیم نتیجه ای نگرفتیم. واقعیت اینه که اصلاً نمی فهمیدیم باید سراغ چی بریم.

درنهایت بعد از پرس و جوهای زیاد و بررسی سایتهایی که باز نمی شدن به یه نتیجه عجیب و جالب رسیدیم: همه سایتهای مورد نظر از https استفاده می کردند. ادامه ی نوشته

امروز بعد از شنیدن خبر «فعال شدن قریب الوقوع دامنه های .ایران» و به منظور حفظ حقوق معنوی نامهای تجاری بعضی از سرویسها و شرکتهایی که باهاشون مرتبط هستم، در حین بررسی تعدادی دامنه .ایران بودم که به نکته جالبی برخورد کردم و اون اینکه دولتمردان و بطور کلی دولتی های ما برخلاف ادعاهای پر زرق و برقشون مبنی بر ترغیب کاربران به استفاده از سرویسهای داخلی و مقابله با سرویس دهندگان ساده خدمات اینترنتی (مثل سرویس اینترنتی ایمیل رایگان گوگل) از طریق ایجاد سرویسهای رقیب ملی و غیره (رجوع کنید به مطلب «فرصت طلبی وزارت ICT در جا انداختن ایمیل ملی»، علی الخصوص در مورد نوع غیره اش!)، ظاهراً خودشون هم به حرفهای خودشون اعتقادی ندارن!

ماجرا از اینجا شروع شد که: ادامه ی نوشته

امروز در گزارشی که از طریق سایت تابناک منتشر شد به نکته جالبی برخورد کردم که مرا برای نگارش این توضیح ترغیب کرد.

در این سایت به نقل از سعید مهدیون، مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در خصوص مسدود شدن Gmail نقل شده است که: ” در مورد بسته شدن این سرویس اگر هر کسی اعتراضی داشته باشد باید به سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی منتقل کند ولی از نظر بنده این یک فرصت حساب می‌شود و باید مردم کشور به سمت ایمیل ملی هدایت شوند به عبارتی تا زمانی که ما به خارجی‌ها اعتماد کنیم توسعه فناوری اطلاعات در داخل نخواهیم داشت و این یعنی اینکه باید به دولت و کشور اعتماد کنیم. “

در همین چند جمله به ظاهر ساده می توان به نکات عمیقی اشاره کرد. از جمله: ادامه ی نوشته

چندی پیش در رسانه ها مطالبی دیدم که باعث شد نقدی بر موضوع پراهمیت امنیت در فضای سایبر در ذهنم شکل بگیرد.

روزنامه کیهان در صفحه ۳ روز ۲۹ آذر ۱۳۸۸ با تیتر درشت خبر «هک شدن سایت ناسا و ۵۰۰ سایت اسراییلی، آمریکایی و انگلیسی توسط گروه امنیتی آشیانه» را منعکس کرده بود و با ارائه دلایل سیاسی (به سبک خودش)  آنرا با آب و تابی بیان کرده است که گویی عملی ارزشمند است و با مصاحبه با رییس گروه آشیانه خبر از ادامه این عمل داده است.

در مطلبی دیگر در روزنامه فناوران اطلاعات با عنوان «پست الکترونیکی ایرانی امن می شود»، خبر از ارائه سرویسهای ایمن ایمیل از سوی وزارت فناوری اطلاعات و از طریق پایگاه www.iran.ir داده شده است. گذشته از ابهاماتی نظیر: ادامه ی نوشته

ارائه ۱۰ درخواست دامنه های ccTLD IDN در ۴ روز اول اجرایی شدن Fast Track

ارائه ۱۰ درخواست برای دامنه های IDN، در حالیکه تنها ۴ روز از آغاز پروسه Fast Track گذشته است را می توان نشانه ی عطش عمومی برای دامنه های بین المللی دانست.

به گزارش وبلاگ ICANN، این تعداد درخواست در قالب ۵ زبان ارائه شده است. پس می توان چنین نتیجه گیری نمود که برای برخی از زبانها، بیش از یک درخواست دامنه غیر انگلیسی ccTLD ارائه شده است. هر چند این وبلاگ از اعلام جزییات درخواستها امتناع کرده است، ولی بیان همین اطلاعات کلی را نیز می توان نشانه ای از برنامه ریزی دقیق درخواست کنندگان دانست، چرا که ارائه درخواستها نیازمند تهیه اسناد و مدارک تفصیلی و پرداخت هزینه ۲۶ هزار دلاری بوده است و ارائه این موارد تنها با برنامه ریزی قبلی امکان پذیر می باشد.

ادامه ی نوشته