در پست قبلی شکایتم از محدودیتهای ایجاد شده در دسترسی به پورت ۴۴۳ (https) رو نوشته بودم. یکی از دوستان لطف کردن و لینکی رو برام فرستادن که مشکلم رو تا حد زیادی حل کرد.
با کسب اجازه از مدیران سایت پارسیش، عین مطلب رو در اینجا می گذارم. راهکار پیشنهادی دوستان استفاده از نرم افزار Opera Mini (مرورگری که برای استفاده در تلفنهای همراه طراحی شده) بر روی PC است. البته اُپرا مینی برای نمایش صفحات محدودیتهایی داره، مثلاً اینکه برخی منوهای جاوا اسکریپت رو نتونستم باهاش ببینم و…
در مجموع استفاده از این نرم افزار رو برای وب سایتهایی که نسخه اختصاصی موبایل دارن توصیه می کنم. علی الخصوص برای دسترسی به ایمیل و فیس بوک کمک کننده است:
اجرای اوپرا مینی بر روی کامپیوتر
اپرا مینی بدون شک محبوبترین نرمافزار موبایل از نظر من به شمار میرود. برنامه کوچکی که وبگردی روی موبایل رو به یک تجربه لذتبخش تبدیل میکند. این نرمافزار در کنار قابلیتها و امکانات زیادش یک قابلیت فوق العاده محبوب دیگر هم پیش ما ایرانیها دارد و آن کش کردن صفحات بر روی سرورهای اوپراست. اولین حُسن این کار افزایش سرعت در باز شدن صفحات هست و دومین حسنش که اتفاقا این یکی دلیل نوشتن این پست شد عبور از برخی محدودیتهای اعمال شده روی اینترنت (بخوانید: ف.یل.ترینگ) است. ادامه ی نوشته
مهدیون: خبر آلودگی ۶۰ درصد از کامپیوترهای ایرانی به استاکسنت صحیح نیست
خبر کرم اینترنتی Stuxnet رو که حتماً شنیدین. موضوعی که اصلاً نفهمیدم چرا یه دفه اینقدر بزرگ شد و پیچید و چرخید و کارش به BBC فارسی رسید و در نهایت مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات رو به پاسخ وا داشت!
البته حدس خودم اینه که این کرم بدبخت تبدیل شده به ابزاری برای اهداف دیگه ای شده که خودتون می تونید حدس بزنید…
به اصل ماجرا اصلاً کاری ندارم. نکته جالب برای من تاکتیک های پاسخگوییه که از سوی اشخاص استفاده می شه. البته این مساله مختص مسئولان دولتی نیست. بلکه تقریبا در ادبیات همه مدیرانمون دیده می شه. به نظر می رسه در اصل یک جور هنر باشه!
جریان اینه که شرکت سیمانتک اعلام کرده بیش از ۶۰ درصد کاربران ایرانی گرفتارش شدن، ولی آقای مهدیون (مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات) به این عدد گیر دادن و گفتن ۵۸/۸ درصد بوده!
برای من جالب اینه که برای منحرف کردن جریان وقتی هیچی پیدا نشه، حتی از عدد ناقابل ۱/۲ درصد هم نمی گذرن!
ظاهراً من و خیلی های دیگه حالا حالاها باید اینجور تکنیک ها رو در محضر اساتید یاد بگیریم…
در آمریکا و اروپا قانونی وجود داره به نام «قانون Anti Trust» یا «ضد انحصار». مفهوم این قانون به زبان ساده اینه که هیچ شرکت یا بنگاه اقتصادی حق نداره از قدرت انحصاری خودش در یک بازار، برای از میدان بدر بردن رقبا در بازارهای دیگه استفاده کنه.
مثال بارز کاربرد این قانون رو چند سال پیش در دعوای حقوقی شرکتهای تولید کننده نرم افزارهای پخش کننده صوتی با شرکت مایکروسافت دیدیم که ادعا می کردند مایکروسافت از قدرت انحصاری خودش در بازار سیستم عامل برای برنده شدن در بازار این نرم افزارها استفاده می کنه و قدرت رقابت رو از رقبا میگیره. نتیجه دعوا هم این شد که مایکروسافت مجبور شد در بسیاری از کشورها ویندوز رو بدون Media Player عرضه کنه.
ولی حالا با گسترش اینترنت و برداشته شد مرزهای فیزیکی به نظر میرسه نیاز به استفاده از این قانون بیش از پیش دیده می شه. موضوع زیر به نظر من مصداق واضح این ادعاست: ادامه ی نوشته
از هر هفت نفر شاغل در ایران، یک نفر برای دیدن بازیهای جام جهانی مرخصی میگیرد یا ساعت کاریاش را کاهش میدهد.
براساس تحقیقاتی که «ایران تلنت» انجام داده است، در ماههای خرداد و تیر امسال شرکتها افت قابل ملاحظهای را در بازده کاری تجربه خواهند کرد، چرا که تعداد قابل توجهی از کارمندان برای تماشای فوتبال از ساعت کاری خود استفاده میکنند.
«ایران تلنت» (IranTalent.com)، یکی از بزرگترین سایتهای استخدامی کشور، در روزهای ۲۳ تا ۲۶ خرداد امسال یک نظرسنجی اینترنتی انجام داد که نشان میدهد، براساس هشت هزار پاسخ افراد شاغل در ایران، از هر هفت نفر شاغل، یک نفر برای دیدن بازیهای جام جهانی مرخصی میگیرد یا ساعت کاریاش را کاهش میدهد. ادامه ی نوشته
مدتها بود که قصد داشتم شجره نامه خانواده خودم رو تهیه کنم و نتیجه نهایی رو برای دسترسی خانواده و آشنایان در یک سایت اینترنتی قرار بدم، ولی برای انجام کار همیشه ۲ تا مشکل پیش رو داشتم که عملاً جلوی کار رو می گرفت:
۱. نداشتن اطلاعات کامل از شجره نامه خانواده (یا اصطلاحاً درخت خانواده) به این دلیل که اطلاعات در اختیار ۱-۲ فرد خاص نبود، بلکه خیلی منتشر و در اختیار تعداد زیادی از اعضاء خانواده بود. لذا دسترسی و همزمان کردن تمرکز افراد برای تبادل اطلاعات و اشتراک منابع خانوادگی سنتی و اصطلاحاً بهره گیری از دانسته های شبکه های اجتماعی فامیل [رجوع کنید به نوشته "شبکه های اجتماعی، نسخه الکترونیک مادربزرگ ایرانی"] کار راحتی نیست.
۲. پیاده سازی شجره نامه با توجه کلاف پیچیده برخی روابط فامیلی در یک قالب ظاهری (مثلاً نمودار) کاری بسیار پر دردسر و وقت گیره.
مشکلات فوق باعث شده بود که هر وقت اراده می کردم به سمت کار برم، ترس مواجهه با مشکلات فوق من رو منصرف کنه تا اینکه در طول ایام عید از فرصت بدست اومده استفاده کردم و عزم خودم رو جزم کردم که کار رو به نتیجه برسونم. اول نظرم این بود که برای حل مشکل دوم دنبال یه نرم افزار بگردم، پس رفتم سراغ اینترنت…
نتیجه برام باورنکردنی بود! ادامه ی نوشته
تقریباً دیگر نمی شه کسی رو پیدا کرد که با اینترنت سر و کار داشته باشه ولی سراغ شبکه های اجتماعی نرفته باشه.
فیس بوک، توئیتر، مای اسپیس، فلیکر، لینکداین و هزاران وب سایت دیگری که هر کدام به نوعی یک شبکه اجتماعی محسوب می شوند، در حال حاضر در حال ارائه خدمت به میلیونها کاربر خودشون هستند. در واقع باید اینگونه شبکه ها را محصول اصلی (یا بهتر است بگیم پایه گذار اصلی) پدیده ای بنام وب ۲ دانست که فلسفه اصلی آن ارتباط متقابل کاربر با اینترنت است. بدین معنی که در وب ۲ بنای اصلی تولید محتوای وب را کاربران می گذارند در حالیکه تا چند سال قبل، وب به عنوان یک رسانه هم تراز با رسانه های سنتی (مثل تلویزیون و روزنامه و…) تنها به عنوان یک ارائه دهنده تقریباً یک سویه اطلاعات مطرح بود.
نکته جالبتر اینکه شبکه های اجتماعی هر کدام بر روی ابعاد خاصی از زندگی اجتماعی انسانها کار می کنند. برخی اشتراک اطلاعات فردی زندگی روزمره، عکسها، فیلمها، اطلاعات تماسی، تجربیات اجتماعی و… و برخی دیگر اشتراک اطلاعات تجاری، اسناد کاری، داده های اقتصادی و… افراد را به عنوان رسالت خودشون برگزیدن و بدین ترتیب بیشتر از رقابت با هم، جنبه هم افزایی و تقویت یکدیگر را دارن.
ولی شاید اگر کمی دقیق تر به این پدیده نوظهور دنیای دیجیتال نگاه کنیم، رد پای افکار و رفتارهای سنتی انسانها را در آنها پیدا می کنیم. ادامه ی نوشته
حول حالنا الی احسن الحال...
اول اینکه: عیدتون مبارک…
دوم اینکه: ببخشید که مثل همه اولین پست امسال رو با تعارفات و تبریکات و حرفهای زر ورق گرفته شروع نکردم.
۸۸ با تمام بدی ها و خوبی هاش به پایان رسید و ۸۹ از راه رسید.
تقریباً هر کسی که دیدم، از سال گذشته به عنوان سالی بد یاد کرده. نمی دونم چرا ولی شاید دلیلش این باشه که اتفاقات بد آنقدر زیاد بود که حتی کسی نمی تونه چند تاشون رو به عنوان بدیهای ۸۸ نام ببره و بقول معروف حساب از دست همه در رفته.
برای من هم ۸۸ سال خوبی نبود. گرچه اتفاقات خوب هم داشت ولی در مجموع سال مثبتی ارزیابیش نمی کنم. برای آی تی ایرانی هم نمیشه ارزیابی قاطعی از وضعیتش در سال ۸۸ داشت، ولی شاید بهتر باشه آی تی رو با سیر نرمال صعودی که بطور طبیعی باید داشته باشه مقایسه کنیم، که در این صورت باید بگم اوضاع خیلی چنگی به دل نمی زد.
به نظر من سال ۸۸ یه جورایی سال سرشکستگی عمومی جامعه هم بود.
بگذریم… اواخر سال که همه در جنب و جوش آماده شدن برای نوروز بودن، وقتی نگاه به واقعیتهای اطراف می کردم یه نکته نه چندان جالب نظرم رو بیشتر از همه چیز به خودش جلب کرد و اون «چهره جدید فقر» بود: ادامه ی نوشته
نقدی بر اشکالات ساختاری تصمیم گیری در سازمانهای ایرانی
مطلب امروز شاید فقط مختص به آی تی فارسی نباشد ولی چالشی است که آی تی فارسی هم با آن درگیر است. چندی پیش مجمع عمومی عادی سالانه سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور با حضور اعضای سازمان و با دستور کارهایی کلی و بحث برانگیز در تهران برگزار گردید و همانطور که پیش بینی می شد (و بنظر من متاسفانه اشکال اساسی و همیشگی مجامع تصمیم گیر در کشور است) دستور کارهای مورد نظر رای آوردند.
در این مطلب ماهیت دستور کارها و تصمیماتِ این مجمع خاص مد نظر من نیست، بلکه بیشتر تمایل دارم انتقادات خود به روش های تصمیم گیری جمعی (به عنوان یکی از جنبه های رفتار سازمانی) در میان ایرانیان را بیان کنم.
آنچه در این مجمع و بسیاری مجامع مشابه دیگر (از تعاونی های مسکن گرفته تا شرکتهای سهامی و…) دیده شد، تکرار مکرر روش آسان جذب آراء بود. به این شکل که:
کلی بگو، جلب اعتماد و مظلوم نمایی کن، بعد رای بگیر…
مطمئن باش نتیجه رای کاملاً مطابق میلت خواهد بود!
این رویه ایست که در اکثریت قریب به اتفاقات مجامع عمومی دیده می شود. ولی چرا اینگونه است؟ ادامه ی نوشته
بنا به گزارش cnet جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۰۹ به ۲ فناوری انقلابی اوپتیک تعلق گرفت.
Charles K. Kao که شیوه انتقال نور در فیبرهای نوری را ابداع نموده بود به همراه گروه Willard S. Boyle و George E. Smith که اولین سنسور عکسبرداری دیجیتال را اختراع نموده بودند روز سه شنبه مشترکاً به عنوان برندگان امسال نوبل فیزیک معرفی شدند.
Charles K. Kao که در شانگهای متولد شده است در سال ۱۹۶۶ کشفی را به ثبت رساند که منجر به تولید فیبرهای نوری امروزی گردید. او نشان داد که چگونه می توان نور را به فاصله ۱۰۰ کیلومتری (در مقایسه با فاصله ۲۰ متری قابل انتقال توسط کابلهای موجود در دهه ۶۰) منتقل نمود. وی نشان داد که رفع ناخالصیهای موجود در شیشه نقش عمده ای در قابلیت انتقال نور در فیبرهای نوری دارد.
Willard S. Boyle و George E. Smith در سال ۱۹۶۹ در لابراتوارهای Bell اولین CCD (Charge-Coupled Device) را ساختند. این سنسورها بر اساس تئوری اثر فتوالکتریک آلبرت انیشتن که امکان تبدیل نور به امواج الکتریکی را مطرح نموده بود طراحی گردیدند. اولین دوربین عکاسی CCD برای مصرف عمومی در سال ۱۹۸۱ بر پایه این اختراع تولید گردید.
به پایگاه اینترنتی من خوش آمدید!
پس از مدتها دوری از فضای نگارش آزاد در وب مجدداً تصمیم گرفتم با ایجاد این پایگاه همزمان به معرفی خود، دیدگاهها و نظراتم را نیز در دهکده جهانی منتشر نمایم.
منتظر نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما هستم.
آخرین دیدگاه ها