در پست قبلی شکایتم از محدودیتهای ایجاد شده در دسترسی به پورت ۴۴۳ (https) رو نوشته بودم. یکی از دوستان لطف کردن و لینکی رو برام فرستادن که مشکلم رو تا حد زیادی حل کرد.

با کسب اجازه از مدیران سایت پارسیش، عین مطلب رو در اینجا می گذارم. راهکار پیشنهادی دوستان استفاده از نرم افزار Opera Mini (مرورگری که برای استفاده در تلفنهای همراه طراحی شده) بر روی PC است. البته اُپرا مینی برای نمایش صفحات محدودیتهایی داره، مثلاً اینکه برخی منوهای جاوا اسکریپت رو نتونستم باهاش ببینم و…

در مجموع استفاده از این نرم افزار رو برای وب سایتهایی که نسخه اختصاصی موبایل دارن توصیه می کنم. علی الخصوص برای دسترسی به ایمیل و فیس بوک کمک کننده است:

اجرای اوپرا مینی بر روی کامپیوتر

اپرا مینی بدون شک محبوب‌ترین نرم‌افزار موبایل از نظر من به شمار می‌رود. برنامه‌ کوچکی که وبگردی روی موبایل رو به یک تجربه لذت‌بخش تبدیل می‌کند. این نرم‌افزار در کنار قابلیت‌ها و امکانات زیادش یک قابلیت فوق العاده محبوب دیگر هم پیش ما ایرانی‌ها دارد و آن کش کردن صفحات بر روی سرورهای اوپراست. اولین حُسن این کار افزایش سرعت در باز شدن صفحات هست و دومین حسنش که اتفاقا این یکی دلیل نوشتن این پست شد عبور از برخی محدودیت‌های اعمال شده روی اینترنت (بخوانید: ف.یل.ترینگ) است. ادامه ی نوشته

باز هم یک اتفاق ظاهراً سیاسی دیگه…

بازهم ترس از دسترسی آزاد مردم به اینترنت و اطلاعات اون…

و باز هم اعمال محدودیت در این دسترسی…

به چه قیمت؟

از یه طرف دم از این می زنیم که آزادترین کشور دنیاییم… دم از فرهنگ سازی استفاده از خدمات الکترونیک می زنیم… جار می زنیم که بانکداری اینترنتی داریم، از ۸۰۰ تا خدمت الکترونیک رونمایی می کنیم، بستر امن براشون راه انداختیم و هزار اهن و تولوپ دیگه…

بعد سر یه حدس ساده از اتفاقات ناشی از اطلاع رسانی مردم در اینترنت (در آستانه روز قدس)، حاضریم همون سرویسهایی که راه انداختیم رو فقط ۲-۳ روز بعد از همون رونمایی پر سر و صدا معلق کنیم! ادامه ی نوشته

مهدیون: خبر آلودگی ۶۰ درصد از کامپیوترهای ایرانی به استاکس‌نت صحیح نیست

خبر کرم اینترنتی Stuxnet رو که حتماً شنیدین. موضوعی که اصلاً نفهمیدم چرا یه دفه اینقدر بزرگ شد و پیچید و چرخید و کارش به BBC فارسی رسید و در نهایت مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات رو به پاسخ وا داشت!

البته حدس خودم اینه که این کرم بدبخت تبدیل شده به ابزاری برای اهداف دیگه ای شده که خودتون می تونید حدس بزنید…

به اصل ماجرا اصلاً کاری ندارم. نکته جالب برای من تاکتیک های پاسخگوییه که از سوی اشخاص استفاده می شه. البته این مساله مختص مسئولان دولتی نیست. بلکه تقریبا در ادبیات همه مدیرانمون دیده می شه. به نظر می رسه در اصل یک جور هنر باشه!

جریان اینه که شرکت سیمانتک اعلام کرده بیش از ۶۰ درصد کاربران ایرانی گرفتارش شدن، ولی آقای مهدیون (مدیرعامل شرکت فناوری اطلاعات) به این عدد گیر دادن و گفتن ۵۸/۸ درصد بوده!

برای من جالب اینه که برای منحرف کردن جریان وقتی هیچی پیدا نشه، حتی از عدد ناقابل ۱/۲ درصد هم نمی گذرن!

ظاهراً من و خیلی های دیگه حالا حالاها باید اینجور تکنیک ها رو در محضر اساتید یاد بگیریم…

درج خبر برگزاری نشستی تحت عنوان «گفتگوی داغ صفر و یک» در وب سایت سازمان نظام صنفی  رایانه ای -که از ظاهر و تصویر انتخابی برای خبر به نظر یک برنامه تلویزیونی در شبکه آموزش صدا و سیما می نماید- بهانه ای برای نگارش این مطلب شد.

موضوع مورد نقد نگارنده، در وهله اول نوع نگاه ابزاری متخصصان به کلمات و عبارات کلی مورد استفاده در مباحث مهم آی تی (در این مورد خاص «سلامت الکترونیک») و در وهله دوم رفتار نامناسب در زیر سوال بردن دانش و آگاهی کاربران و همکاران برای توجیه کاستیهای فعالیهای خود بوده و به هیچ عنوان هدف، گذاشتن علامت سوال بر روی تمامی زوایای اینگونه مباحث نیست.

گفتگوی داغ درباره سلامت الکترونیک…

حرفهای داغ… گِله های داغ… تقصیرهای داغ بر گردن این و آن…

و در نهایت متخصصین کاسه داغ تر از آش…

دنبال چی هستین؟

چرا تو این مملکت خیلی ها عادت کردن با ارائه راه حل های فوق پیچیده برای مسایل ساده، خودشون رو فوق متخصص جلوه بدن؟! و با نمایشهای پر زرق و برق از اختراع دوباره چرخها (عرض کردم نمایشِ اختراع دوباره چرخ، نه خودِ اختراع دوباره چرخ!) سعی در بدست گرفتن سکان تصمیم گیریهایی کنن که اصلاً نباید وجود داشته باشن و اهداف جانبی خودشون رو تحقق ببخشن؟ ادامه ی نوشته

بالاخره برگزاری الکامپ شانزدهم رسماً به سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور واگذار شد. خبری که مدتها بود منتظر شنیدنش بودیم.

خب حالا چکار باید کرد؟!

فکر کنم این اولین سوالی بود که بعد از شنیدن خبر فوق تو ذهن همه ما نقش بست. واقعیت هم همینه که بیشتر تلاش و انرژی سازمان تا این مقطع زمانی صرف گرفتن این مجوز شده تا برنامه ریزی کامل برای اجرای کار. البته این مساله هم منطقیه و اگر هم بخواییم ایرادی بگیریم باید به اونهایی گرفت که تعیین تکلیف نمایشگاه رو اینقدر کش دادن.
به هر حال کاریه که شده و حالا دیگه باید رفت سراغ برنامه ریزی…

به نظر من، تمام اتفاقات رخ داده و حاشیه ها و… میتونه انگیزه خوبی برای ما (منظور تمامی اهالی ITیه) باشه تا عزم خودمون رو برای برپایی رویدادی متفاوت از دفعات قبلی جزم کنیم.

در طــول چند روز گذشته سعی کـردم با بررسی رویدادهای بین المللی مشابه و مطابقت دادن اونهـا با اوضاع و احـوال و فرهنگ خودمون، به یک چشم انــداز (یا بهتر بگم رویای شخصی) از الکـامپ ایــده آل خودم برسم. خبر برگزاری نشست هم اندیشی برگزاری باشکوه نمایشگاه الکامپ شانزدهم توسط سازمان نظام صنفی رایانه ای در روز چهارشنبه، بهانه ای شد تا بخشی از رویای خودم رو در قالب ۵ مبحث با دیگران به اشتراک بگذارم. امیدوارم دوستان هم در تکمیل این رویا کمک کنن:

پیش از هر چیز نظر من اینه که الکامپ رو نباید صرفاً یک نمایشگاه ICT دونست، بلکه بهتره با دیدی فراتر به اون نگاه کنیم:

«الکامپ یک رویداد مهم در ICT ایران است»

ادامه ی نوشته

نقدی بر روند نقد سیاست تعامل هم افزای سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور…

فردا قراره گردهمایی اعضای سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور در هتل سیمرغ تهران برگزار بشه. این خبر با تیترها و عناوین مختلف در همه رسانه های مرتبط با آی تی انعکاس پیدا کرده و انصافاً باید گفت در زمینه اطلاع رسانی جریان، عملکرد خوبی دیده می شه. گرچه با شروع به کار دبیر جدید سازمان، انجام چنین فعالیتهایی به عنوان تاکتیکهای اولیه اعلام حضور و… کاملاً طبیعیه و خیلی نمی شه این گردهمایی رو نشانه ای دال بر یک برنامه منسجم طولانی مدت دونست؛ ولی دلیل هر چه که باشه باز هم جای تقدیر و تشکر داره.

فناوران در مطلبش که با تیتر بزرگ «روز نقد سیاست تعامل هم افزا» چاپ شده اینطور توضیح داده که:

سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور با اتخاذ رویکرد محوری تعامل با دولت طی دوره دوم فعالیت خود، با ارسال مکتوب انتظارات سازمان که منتج از برنامه‌های ارایه شده منتخبان حاضر در هیات مدیره‌های استانی و شورای مرکزی بوده است، به وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولتی مرتبط با حوزه فاوا، تمام مساعی خود را برای تعمیق روابط سازنده با دولت به کار بسته است. انتظار منطقی از این ارتباطات، مجموعه‌ای از دستاوردها بوده است که علی‌القاعده می‌بایست در افزایش ظرفیت‌های کاری  و تجاری نمود پیدا کرده باشد. بنابراین یکی از اهداف مهم این گردهمایی تشریح دستاوردها و ناکامی‌هاست.

در اینکه تعامل هم افزا با دولت در موقعیت سیاسی فعلی می تونه یکی از بهترین شیوه های دستیابی به اهداف باشه حرفی نیست، ولی من یه گله کوچیک از سازمان دارم: ادامه ی نوشته

در هفته گذشته، آی تی، اینترنت و فضای مجازی آماج حملات و جبهه گیریهای عجیب و غریب دولتمردان و آی تی من های دولتیمون قرار گرفته بود و جالب اینجاست که بعضاً دست روی مسایلی گذاشته بودن که به عقل جن هم به زور قد می داد.

محمد کرمی راد، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت:

هم‌اکنون شاهد تهاجم فرهنگی دشمن از طریق برخی از سایت‌های اینترنتی هستیم که این موضوع، لزوم نظارت آنها را چند برابر افزایش می‌دهد.

ایشون در ادامه نظارت بر فضاهای مجازی و اینترنت را در حوزه مسوولیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دونست، ولی اضافه کرد: نظارت بر سایت‌های اینترنتی به لحاظ امنیتی و جرایم در حوزه فعالیت وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و سپاه پاسداران است! ادامه ی نوشته

معمولاً در چنین مواقعی می گن:

نمیدونیم قسم حضرت عباستون رو باور کنیم، یا دم خروس رو

بله… من که واقعاً گیج شدم…

وزیر محترم ارتباطاتتمون چند روز پیش فرمودن:

اعمال محدودیت برخی سایت‌ها از دسترسی کاربران ایرانی به اطلاعات آنها را از طریق مجامع بین‌المللی و اتحادیه جهانی مخابرات دنبال می‌کنیم.

متن کامل خبر به نقل از روزنامه فناوران اینه: ادامه ی نوشته

اسکایپ دسترسی فرینگ به سیستم خود را مسدود کرد!

در آمریکا و اروپا قانونی وجود داره به نام «قانون Anti Trust» یا «ضد انحصار». مفهوم این قانون به زبان ساده اینه که هیچ شرکت یا بنگاه اقتصادی حق نداره از قدرت انحصاری خودش در یک بازار، برای از میدان بدر بردن رقبا در بازارهای دیگه استفاده کنه.

مثال بارز کاربرد این قانون رو چند سال پیش در دعوای حقوقی شرکتهای تولید کننده نرم افزارهای پخش کننده صوتی با شرکت مایکروسافت دیدیم که ادعا می کردند مایکروسافت از قدرت انحصاری خودش در بازار سیستم عامل برای برنده شدن در بازار این نرم افزارها استفاده می کنه و قدرت رقابت رو از رقبا میگیره. نتیجه دعوا هم این شد که مایکروسافت مجبور شد در بسیاری از کشورها ویندوز رو بدون Media Player عرضه کنه.

ولی حالا با گسترش اینترنت و برداشته شد مرزهای فیزیکی به نظر میرسه نیاز به استفاده از این قانون بیش از پیش دیده می شه. موضوع زیر به نظر من مصداق واضح این ادعاست: ادامه ی نوشته

از هر هفت نفر شاغل در ایران، یک نفر برای دیدن بازی‌های جام جهانی مرخصی می‌گیرد یا ساعت کاری‌اش را کاهش می‌دهد.

براساس تحقیقاتی که «ایران تلنت» انجام داده است، در ماه‌های خرداد و تیر امسال شرکت‌ها افت قابل ملاحظه‌ای را در بازده کاری تجربه خواهند کرد، چرا که تعداد قابل توجهی از کارمندان برای تماشای فوتبال از ساعت کاری خود استفاده می‌کنند.

«ایران تلنت» (IranTalent.com)، یکی از بزرگترین سایتهای استخدامی کشور، در روزهای ۲۳ تا ۲۶ خرداد امسال یک نظرسنجی‌ اینترنتی انجام داد که نشان میدهد، براساس هشت هزار پاسخ افراد شاغل در ایران، از هر هفت نفر شاغل، یک نفر برای دیدن بازی‌های جام جهانی مرخصی می‌گیرد یا ساعت کاری‌اش را کاهش می‌دهد. ادامه ی نوشته